|
Van 5-7 februari hadden we ons jaarlijkse
trainingsweekend; voor het eerst in lange tijd met goede sneeuw. De sneeuw was wel wat
nat door de regen en hogere temperatuur, maar voor het eerst in jaren
hadden we genoeg sneeuw om gewoon een flinke tocht te kunnen maken. Het
Sauerland is een prachtig gebied met voldoende mogelijkheden voor een
aantal dagen langlaufen en skiën.
Op vrijdagmiddag arriveerde iedereen (Fred,
Joke, Charlotte, Robert. Dick, Conny (vrouw van Dick), Jolanda, Maurice,
Maria, Johan, Nanja, Guido, Mart, Edward). Een aantal vroeg
gearriveerden stond 's middags al op de latten, anderen gingen nog even
wandelen. Na het diner werd er gezellig gekletst en kwamen de spelletjes,
de drank, hapjes en verhalen op tafel.
Zaterdagochtend hebben we gelanglauft bij
Westfeld. In groepjes hebben we leuke
tochtjes gemaakt; ieder op zijn eigen niveau. Omdat er meerdere kortere
loipes door elkaar lopen, kom je elkaar af en toe tegen, da's wel zo
gezellig. Als je hoger de heuvels in ging was de sneeuw heerlijk en lag
er nog sneeuw op de bomen. Op het vlakke stuk bij Westfeld is bij een
aantal mensen nog wat aandacht besteed aan de technieken, maar de meeste
tijd is besteed aan gewoon lekker langlaufen.
Zaterdagmiddag hebben we een
sneeuwschoentocht gewandeld van een uur, 1 1/2 uur ...
We
hebben door een prachtig gebied gelopen met deels steile heuvels en door
dennebossen met jonge aanplant waar een halve meter losse sneeuw tussen
lag; dat was best pittig. Halverwege daalden we iets te enthousiast af
door de dikke sneeuw langs een mooi riviertje en kwamen we te laag uit
ten opzichte van het geplande waypoint. Tijdens de weg naar het volgende
waypoint verloor een enkeling het vertrouwen in de gps ... of was het in
de gps-gebruikers? Het was licht mistig, bewolkt en het werd al wat
later. Na nog een fikse afdaling kwamen we na een dikke 2 1/2 uur
vermoeid maar tevreden aan bij de auto's.
Het zaterdagavonddiner van mevrouw Figge was
blijkbaar opkikkerend, want 's avonds om 8 uur is een groep van 6 'man'
vertrokken voor een korte - alles is relatief - avond sneeuwschoentocht.
Met een lampje op het voorhoofd vertrokken we in de miezer regen. De
regen hield gelukkig snel op. Die
tocht was in de buurt van het pension en leidde ons over pittige
hellingen naar de top. De afdaling via allemaal kleine kappelletjes, met
uitzicht op het mooi verlichte Bödefeld, was prachtig.

Zondagochtend verliep wat rommelig. Een paar
mensen voelden zich niet helemaal lekker, de sneeuwschoenen moesten nog teruggebracht
worden ... we zijn dus in groepjes gaan langlaufen. Mart, Nanja en
Edward zijn in Hunau met de lift omhoog gegaan om hoog te gaan lopen.
Het was Nanja's eerste ervaring met langlauflatten in een sleeplift en
het ging fantastisch. De loipes bij Hunau zouden gesloten zijn wegens
schneebruch (uit de bomen vallende sneeuw), maar we konden gewoon lopen
en hebben geen schneebruch gevoeld. De loipes boven waren keihard en het
was koud na die sleeplifttocht. Omdat geen van ons 3-en zich echt lekker
voelde hebben we een uurtje lauw door de loipes gesjokt (het mag zeker
geen langlaufen heten). De afdaling was
best pittig; een ijzige ondergrond met een laag dikke
sneeuw erop. Mart heeft Nanja de afdalings-beginselen bijgebracht en
ging zelf deels in telemark-stijl naar beneden.
Na de gezamenlijke lunch was het inpakken en
wegwezen. 2 1/2 uur later waren we weer thuis; zo'n kleine afstand naar
zo'n mooi gebied, dat zouden we vaker moeten doen.
Achteraf lijkt het erop dat we naast de
sterke verhalen ook virussen uitgewisseld hebben ...
Edward
Meer foto's op Picasa.- De routes in
gpx-formaat |